جست‌وجوى كلمات فارسى در زبان عربى شرحى دربارهء كلمهء « اشتيام » آنچه در اينجا مىآيد هرچند جدا از مطالبى است كه سابقا در همين زمينه در مجلهء دو زبانى « الدراسات الادبية » كه در دانشگاه لبنان منتشر مىشد چاپ شده ، ولى از لحاظ كلى دنبالهء همان مطالب و جزيى از يادداشت‌هايى است كه بنا بود پس از تنظيم در همانجا چاپ شود ولى تعطيل آن مجله « 1 » باعث شد كه اين يادداشت‌ها همچنان پراكنده و نامنظم باقى بمانند ، زيرا بعدها نه مناسبتى بدان‌گونه كه در آن دانشگاه تعقيب اين‌گونه مباحث را ايجاب مىكرد به وجود آمد ، و نه من فرصتى براى تنظيم اين يادداشت‌ها و بسيارى از كارهاى ناتمام خود به دست آوردم و اكنون اين را براى خود توفيقى مىشمارم كه پس از ساليان دراز ، هم آن مناسبت به دست آمده و هم اين فرصت تا حد تنظيم اين يادداشت‌ها نصيب شده است ؛ مناسبت از آن‌رو است كه موضوع اين مقال با قلمرو تاريخى زبان و فرهنگ ايران بستگى تام و تمام دارد و چه جايى براى نشر آن مناسب‌تر از يادنامهء گرانمايه مردى است كه تا زنده بود انديشه و خامهء او در همين راه به كار بود و چون بدرود زندگى گفت صالحات باقيات وى ادامهء اين راه را براى پويندگان آن ميسر نمود . اين را هم ناگفته نگذارم كه در اين امر

--> ( 1 ) . اين مقاله از جلد اول يادوارهء دكتر محمود افشار از ص 139 - 173 ، چاپ تهران ، 1362 ه . ش نقل شده است . آن مجله فصلى بود و 9 سال انتشار يافت از بهار سال 1338 ه . ش . تا پاييز سال 1346 .